Satoshi Nakamoto creëerde met Bitcoin digitale, absolute schaarste: een concurrent voor goud en een reactie op een financieel systeem waarin geldcreatie de boventoon voert. In theorie vormen de 21 miljoen eenheden waaruit Bitcoin bestaat, en die binnen tien minuten naar de andere kant van de wereld kunnen worden verzonden, het ideale geld. In de praktijk blijkt echter dat de markt die theorie nog niet wil omarmen.
Terwijl goud profiteerde van toenemende geopolitieke onzekerheid, verloor bitcoin sinds oktober 2025 bijna 50 procent van zijn waarde. De wereld ziet in Bitcoin duidelijk nog niet de veilige haven die het wel in goud herkent.
Bitcoin is nog geen veilige haven
Op papier heeft Bitcoin alle kenmerken van een veilige haven. Het is schaars, kan over grenzen springen en bestaat onafhankelijk van het traditionele financiële systeem. Een klein deel van de markt, de puristen en maximalisten, behandelt Bitcoin ook daadwerkelijk op die manier. Het overgrote deel van de markt kijkt er echter anders naar.
Voor veel beleggers is Bitcoin nog altijd vooral een belofte. Meer te vergelijken met een technologie-aandeel van een bedrijf dat in de toekomst mogelijk een cruciale rol gaat spelen, maar die rol vandaag nog niet vervult.
Bitcoin kan uitgroeien tot een belangrijk spaarmiddel voor de wereldbevolking en tot een reserve-asset voor bedrijven en centrale banken. Voorlopig beschouwt de markt Bitcoin echter vooral als een belegging waarmee wordt gespeculeerd op die mogelijke toekomst, en niet als een financiële asset die deze rol vandaag al speelt.
In theorie kan Bitcoin een veilige haven worden, maar in de praktijk handelt de digitale munt als het tegenovergestelde.
Het bewijs zit in de grafieken
Het bewijs voor dit verhaal vinden we in de onderstaande grafiek. Daarin staat Bitcoin naast drie beursgenoteerde fondsen (ETF’s) die vooral bestaan uit toekomstgerichte bedrijven die zich nog moeten bewijzen.
- ARKW: belegt in bedrijven rond kunstmatige intelligentie, cloud, fintech, blockchain en digitale platforms.
- IGV: iShares Expanded Tech-Software Sector ETF) richt zich op softwarebedrijven zoals cloud-, cybersecurity- en enterprise-softwareleveranciers.
- IPO: Renaissance IPO ETF) bevat recent naar de beurs gebrachte bedrijven.
Het kenmerk van dit soort toekomstgerichte bedrijven is dat hun koersen vooral goed presteren wanneer de risicobereidheid onder beleggers uitzonderlijk hoog is.
Bron: TradingView
Wat opvalt, is dat deze segmenten, net als Bitcoin, rond oktober 2025 een voorlopige top vormden, waarna een dalende trend inzette. Sindsdien lijkt de extreme honger naar risico uit de markt verdwenen, terwijl de bredere aandelenmarkt juist wél bleef stijgen.
Om dat contrast zichtbaar te maken, is in de grafiek ook ACWI, een wereldwijde aandelenindex, opgenomen. Die bleef ook na oktober ongestoord records breken. De conclusie is helder: niet de hele markt verzwakte, maar vooral het meest speculatieve deel ervan. Dat zegt niet alleen veel over het huidige beleggingsklimaat, maar ook over de rol van Bitcoin daarin.
Bitcoin niet fundamenteel gefaald
Op basis hiervan kunnen we vooral concluderen dat het nog te vroeg is voor een definitief oordeel over Bitcoin. Nu al stellen dat Bitcoin heeft gefaald als veilige haven is niet eerlijk, want die rol heeft het nog nooit gehad. De munt bestaat immers pas sinds 2009 en wordt eigenlijk pas sinds de introductie van de Bitcoin ETF’s in de Verenigde Staten, in januari 2024, serieuzer genomen binnen de traditionele financiële wereld.
Er is weliswaar een kleine groep puristen die Bitcoin al behandelt als het ultieme spaarmiddel, maar dat geldt nog lang niet voor de bredere markt. Zelfs bij partijen als Strategy, dat inmiddels meer dan 3 procent van alle Bitcoin bezit, kun je betogen dat zij vooral speculeren op een toekomstige wereld waarin bedrijven en mogelijk zelfs centrale banken dit voorbeeld volgen.
Bitcoin heeft vooral tijd nodig. Goud heeft duizenden jaren nodig gehad om zijn rol als ultieme veilige haven te verdienen. Staatsobligaties decennia. Zelfs de Amerikaanse dollar werd pas na de Tweede Wereldoorlog onbetwist dominant. In dat perspectief is het nauwelijks verrassend dat een monetair experiment van zeventien jaar oud nog niet automatisch als toevluchtsoord wordt gezien in tijden van stress.
